تبليغاتX
کیش و مات - نوشته های بکتاش آبتین
 

 

سلام/ حال همه ی پرنده ها خوب       است/  فقط خیال کوچ پرستوها / گاهی / دستمالم را مرطوب می کند / حالا       حتمن باید از چیزی بنویسم / مثلن خاطره ای ـ رویایی / ویا حتا گلا یه ای/ اما       تا یادم نرفته بنویسم / زمین اینجا کنار من نشسته/  وپاهایش را به       اندازه ی تمام گلیم های جهان / درازتر کرده ! / ومن چقدر نگرانم/ بگذریم/       حالا اگر قرار باشد/  همه ی چیزها را همان طوری که هست / بنویسم/        باید بنویسم / دریا تا بالای قوزک پای من دریاست / و آسمان/  درقیل وقال       پرنده های مهاجر گیج می خورد / ومن چقدر نگرانم/  آه        دریا   موج  / دریا   موج   / دریا           . . . /این حرفها را تا همیشه تکرار کن   / و اصلن       فکر نکن که روزی من /  روی ساحل شنی نوشته بودم / موج ها هیچ جایی نمی       روند/  فقط همدیگر را هل می دهند ! / ودریا که حرف های مرا پاک کرده بود       و / من که یاد گرفته بودم / دیگر نگران نباشم/ وشب خواب دیده بودم /        دنیا/ به اندازه ی کفش های من  کوچک بود ! /       وبود

 
   

                          
                                پيشكش به مهرباني هاي بي دريغ علي شاه مولوي

 

                   (   آيا ؟ يا  ... )

 

 

  چندين درختم در خود     آيا ؟

  چندين پرنده ام در خود     يا  ؟

 چندين شاخه ام كه دور خودم پيچيده ام

    آيا ؟     علاقه 

 پرنده اي كه لاي شاخه ها  گير كرده بود     بود ؟!

  باور نمي كنم كه از راه برسي

 ميوه هاي رسيده را از تقويم برداري

  و چوب بزني به روزهاي قرمز تعطيل !

  يعني آن دست كال

 كه پشت خداحافظي را لرزاند  

 آستين تو بود        آيا ؟

  يا       اگر نبود خاطراتي از اين دست

 ميخكوب بر ساعتم مي ايستادم

  و  دور تمام ثانيه ها را خط مي كشيدم

  آيا 

  بر دريا ساعت شني را ديده اي بر ساحل ؟ !

  يا    ديده اي كه تنها

  ردپايي از رهگذران باقي ست

  و  باقي   چشم هاي خيره ي توست

  كه شن هاي ساحل را شست !

 و  اگر درست شنيده باشم

 دهان تو بود كه گفت :  آه  !

  و  آه  از نهاد من برخاسته بود     آيا  ؟

  يا   خواسته بود كه من

  از پاييز خودم    به برگ هاي خودم برگردم

  و  برگردم از كوچه اي لاغر

 به دري لاغر

 و   از دري لاغر   به تني لاغر !

  وبه روي آينه نياورم كه بپرسد شما   آيا ؟ !

  و بگويم پاييز  ،  درخت

    و رخت بكنم  از ثانيه هايي كه در تقويم جابه جا مي شد !

 يا    اگر مي شد

  يك جواب ديگر از تو بپرسم    آيا ؟

      پاييز

   تنها آن درخت لخت رنگ پريده بود   ؟  يا  ؟   آيا ؟ ...

                                                                    
                         

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم اسفند 1384ساعت 14:2  توسط بکتاش آبتین  |