نوشته های بکتاش آبتین
(گلوله سرخط)   ادرار گرم تو روي خاك             ترس نبود  ! گلوله سر خط  ... ازسراشيبي خاكريز   سكوتي ليز مي خورد تونيستي        واز پلك هاي خاموش تو خورشيد مي گذرد   زندگي مكعبي از خاطرات من بود كه هميشه درآن تاب مي خوردم       وعقل نمي دانم    شايد كوششي عرق كرده بر پيشاني ام (  اونور خاكريز     عقل كار نمي كنه سركار !  ) تجربه خاكستر بعد از آتش بود    و آگاهي آتش زير خاكستر نمي دانم اين حرفها را از كجا آورده ام اما خواب     هشياري شيريني بود در هيچ   (  الدخيل  الدخيل  ) برو كنار سركار  بذار ترتيب اين بي شرف ها  روبدم برادر   اينا اسيرن          اسير دست بسته كه كشتن نداره اينجا جنگه سركار     اين سگ هاي هار رو فقط  خاك معالجه مي كنه  ! گلوله سرخط  ...   در برف جاي پاي سرباز عراقي    نه پاي سرباز   عراقي جا مانده بود به خانه ي مورچه آب مي ريختم راستي      سرباز سرما خورده ي پيش از مرگ حنجره ي تو    از سرفه ي كدام تانك صاف شد  ؟ !   رفتم جبهه       ( رفتم جبهه  ) ديدم دشمن       (    ديدم دشمن) از جا پريدم      (     ازجا پريدم   ) خنجر كشيدم     (    خنجر كشيدم   ) گفتم ترسو     (  گفتم ترسو   ) اينجا ايران است          (   اينجا ايران است ) مرز شيران است           (   مرزشيران است  ) كي خسته س   ؟ دش    من  ! كي خسته س   ؟ من خسته بودم        وسايه هاي خاك گرفته بر سيم خاردار تپه را پوشانده  بود  راه قدس از هر كجا مي گذشت از خانه ي من دور بود  ! من از تانك هاي ولگرد       جز عربده      چيزي نمي شنيدم  !     جنگ يقين نمناكي بر جاده بود آب نه           سراب بود درجا مي زدم وخستگي را     بردوش جاده جا مي گذاشتم        اما براي آزادي بايد اين موشك را خرج هواپيمايي مي كردم                       تا معاف شوم   ! (  خوش به سعادتت دلاور خيلي با صفايي       اگه يه جورايي شدي                         ما    رو     هم  دعا كن    ) دلاور نبودم          باصفا نبودم      ! فقط   كمك خدمه ي موشك سهند بودم پشت صحنه ي اين فيلم       عكس نامزدم اشك مرا   درآورده  بود  !     شهود       قصه ي تا"خير بخار آب بود من مرگ را  آواره كرده بودم و   قبر           چاله اي زير پايم بود جواب اين همه سئوال را از كجا بياورم؟ من براي خودم مبارزه مي كردم و  آخرين هدف       من بودم خلا صه روي دوش خودم سوار بودم وبه جرا"ت  مي توانم بگويم  ماه در انديشه ي من روشن مي شد  !   گوش كن سرباز      تو بايد موشكي باشي ضد  تانك        ضد نفر جنگ را ازهر طرف بنويسي  ... اما فرمانده       اگر جنگ را        برعكس بنويسم  ؟!! گوش كن سرباز عمليات يعني         پيش از حمله توي قبر خوابيده باشي زيارت عاشورا         خوانده باشي بي آنكه بداني دويده باشي     وبي آنكه بفهمي لذتي گرم تو را خيس كرده باشد شهادت يعني      آفتابي كه آسمان را مي سوزاند   !     كمك خدمه ي موشك سهند هواپيما   را انداختي اما غروب           خون لخته ي  توبود  ! با توا"م كمك خدمه ي موشك سهند تو به قاب عكسي تبديل   شدي خيابان    به نام توشد وريش هاي من          درعبور گام هاي تو      سفيد شد  ! با توا"م    كمك خدمه ي موشك سهند تو از شقيقه ي آسمان   شره   كردي پيش از آنكه      ماه بر آسمان       لك  زده باشد   !
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم شهریور 1384ساعت 9:29  توسط بکتاش آبتین  |

	نوشته هاي بكتاش آبتين
سلاخم كارم اينه پول مي گيرم سر مي برم سرتون بريد بريد  نبره بد تر مي برم چه تونه گله ي بي صاحاب د‍ ِ  آروم بگيرين سرتونو بذارين زمينو آروم بميرين   مگه چوپون نمي گف آسته بيايد آسته بريد   علفا رو بخوريد زود بخوابيد هيچي نگيد كي بودش كه داد مي زد آب و علف مي خواس؛ ‍كي بود ؟ به جاي زنگوله ها كي بود كه دف مي خواس ؛ كي بود  ؟ بره ها هيچي نگفتن . چي مي گفتن ، چي بگم ؟ سرشون پايين بود و ميد وييدن دنبال هم توسكوت بره ها ساطور سلاخ كه مي خوند هركسي مي رف ، مي رفت و هر كسي مي موند ، مي موند سلاخم رو  راست بگم از آستينام خون مي چكه وفتي بره ها بيان خون فراوون مي چكه قانون جنگل اينه ، هركي صداش بلند تره توي جنگل ميون ِ  حيوونا از همه سر ه سلاخم كارم اينه پول مي گيرم سر مي برم سرتون بريد بريد نبره بد تر مي برم
+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم شهریور 1384ساعت 10:43  توسط بکتاش آبتین  |

	شاعران بندر عباس در کیش
ایستاده از راست سعید آرمات ، علی آموخته نژاد وموسا بندری    سلام . همانطور که قبلن گفته بودم نشست شاعران شهرستان با حضور موسا بندری ، سعید آرمات وعلی آموخته نژاد در کیش برگزار شد . بچه ها از روز چهار شنبه تا جمعه در کیش بودند وجای شما خالی  خیلی خوش گذشت .  در این جلسه علاوه بر شعر خوانی بر و بچه های کیش ،ابتداسعید آرمات به شعر خوانی پرداخت و سپس موسا بندری در مورد شعر شهرستان کمی صحبت کردو پس از آن شعر هایش را  قرائت کرد .علی آموخته نژاد در این جلسه هم کم صحبت کرد وهم کم شعرخواند ،اما تا دلتان بخواهد گاگول بازی درآورد ! حالا اگر موافقید چند شعر از آنها را بخوانید        شعری از موسا بندری                                           (    هیچ ساری از تخته سیاه نپریده است  ) من می گویم سنگ را که برداری هیچ ساری از تخته سیاه نپریده است   دیشب فروغ که در خوابم آمد گفت : تمام بندرها را دنبالت گشته ام ته اقیانوس پری غمگینی بود فکر می کرد سارا از خواب پریده وسار هم ـ روی سنگ نشسته به تخته سیاه نک می زد . و درست ، این وقتی بود که کافکا با کتاب قانونش از پرلاشز آمده بود و                         گفته بود : حالا آنها دو نفرند واتفاقا نام هیچ کدامشان در لیست کذایی نبود می توانید با خیال راحت بخوابید واین سنگ هم می تواند یکی از هفتاد سنگ قبر رویا باشد .   ....................................................................                                                   شعری از سعید آرمات    در زاویه ی غلط چیز ی از تو نوشته بود                به رنگ دیوار به غلط ِ شیر خراب پارک مرگ بر خط خطی کلماتی که با رنگ فشاری شده بودند و دست            روی مرگ                 لرزیده تر بود چه کسی  ؟       معلوم نبود پشت خط خوردگی مرده بود . اما من  سایه ی نیمکت سیمانی را           خواب دیده بودم به کجای تو مربوط می شود هم سیم تلفن بریده شده از شاخه ی درخت هم انشای دانش آموزی که خیلی بد است به همه ی مربوط های توی پرک با پنجه بوکس افتاده            فک افتاده با جوی زلال که نمی گذرد فاضلاب با چه گلی توی همین پارک گذارم به اولین عطر توی بیمارستان که افتاد یادم به زایشگاهی پدرم که            دست پرستار پیری نگرفته بود  . بوسیده بودمت شاید عکسی        که انگشت هیس              روی دماغی قلمی یعنی من دیوانه ی زایشگاهی ام که عکس تو بر دیوار است  . ...........................................                                   شعری از علی آموخته نژاد   حق با شماست جناب مرده شور  ! این مرده ها آدم نمی شوند نصف شب می آیند و از آدم چراغ مطالعه می خواهند   هر چه بگویی آخر چرا ؟ چطور ؟ شما که خیلی وقت است مرده اید . پا روی گور تازه ای می گذارند و بوف کور را نشانت می دهند .   وتازه این وقت شب طوری صدایشان را بلند می کنند که مرده ای از هفتصد سال پیش می آید   (  ببخشید بوف کور ندارید  ) ...................................                                 شعری هم از بکتاش آبتین !   هی ساعتم را نگاه می کنم واین خیابان لعنتی هی در چشم های من کش می آید کاش کفش های تو از این خیابان لجباز کوتاه بیاید  !
+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم شهریور 1384ساعت 19:16  توسط بکتاش آبتین  |

	نشست شاعران شهرستان
یک : یا دم می آید در روزهای آخر نمایشگاه کتاب  ، با تلاش علی شاه مولوی و به همت نشریه ی نافه جلسه ای تحت عنوان  (  نشست شاعران شهرستان  )  برگزار شد . دراین جلسه تعدادی از  دوستان شهرستانی درخصوص وضعیت شعر در شهرستان هایشان صحبت هایی ارائه کردند که همه ی این گفته ها نشان از مظلومیت شعر و شاعران شهرستانی داشت . نا گفته نماند که در همین جلسه طرح های خوبی توسط دوستان مطرح شد که متاسفانه جز موارد اندکی هرگز این مهم تحقق نیافت . حالا من نمی خواهم در این نوشته سنگ شعر شهرستان را به سینه بزنم ویا زبانم لال از جانب شاعران شهرستانی بیانیه ای صادر نمایم ، اما قصد من از طرح دوباره ی این موضوع به چالش کشیدن وضعیت شعر شهرستان است . هر چند اعتقاد دارم ، فاصله ای بین شعر ( شهرستان ) و ( پایتخت ) وجود ندارد وتنها خط فاصله ، فاصله گذاری بین مسائل حاشیه ای شعر چون ، چاپ کتاب شاعران شهرستانی ،  اضافه شدن نشریه های ادبی ساختمند ، پخش کتاب شاعران و... بوده  که البته  این موضوع  تا بحال با اقدامات  خوبی از سوی دوستان روبرو بوده است . چنانچه دوستانی  چون : آقایان  داریوش معمار ، حسن صفدری ، سیدی ، مظاهر شهامت و ... با ارسال کتا ب های شان گامهای موثری در پخش صحیح این آثار داشته اند و این موضوع خود نشان از اهتمام این عزیزان نسبت به برهم زدن وضعیت فعلی است . اما این بحث از زوایای دیگری نیز قابل بررسی است که نیاز به همکاری ومشارکت مستقیم دوستان شهرستانی دارد و من ترجیح می دهم نقطه های دیگر این بحث توسط دوستانم پر شود . دوم : یک خبر  . به همت سازمان منطقه ی آزاد کیش نشست شاعران شهرستان هر دو ماه یکبار در کیش برگزار می شود . اولین نشست شاعران شهرستانی با حضور آقایان موسا بندری ، سعید آرمات و علی آموخته نزاد ( شاعران بندرعباس ) در تاریخ چهار شنبه ۲/۶/۸۴ از ساعت ۱۹ الی ۲۱ در محل فرهنگسرای سنایی کیش برگزار می شود .   جای همه ی شما خالی !  منتظر خبرهای بعدی این نشست باشید .
+ نوشته شده در  سه شنبه یکم شهریور 1384ساعت 12:59  توسط بکتاش آبتین  |